تبلیغات
خرابکاری های من - هیچ وقت های سه تفنگدار ...

خرابکاری های من

گاهی وقت ها “سکوت” بهترین حرف و “نبودن ” بهترین حضور است . . .

هیچ وقت های سه تفنگدار ...

هیچ وقت  حمله به کرانچی ها یادم نمیره . با چه نقشه هایی کرانچی همدیگه حتی دیگران رو کش میرفتیم و میخوردیم .
هیچ وقت  خوردن بستنی تو آخرین روزای مدرسه یادم نمیره که سر نوع بستنی با هم دعوا میکردیم و هر از گاهی مال همدیگه رو گاز میگرفتیم .
هیچ وقت   وارسی کیف هامون اول صبحی برای یافتن خوردنی یادم نمیره حتی اینکه تو ماشین تکی مال منو کش میرفت .
هیچ وقت   زنگ ها ی تفریح که دنبال یه خوراگی بودیم و کل مدرسه بهمون نگاه میکردن رو یادم نمیره .
هیچ وقت   قول و قرارامون رو سر رفتن به دانشگاه یادم نمیره که فاطی مال رشت بود و تکی برا مشهد و صادی برا قزوین .
هیچ وقت   رمان هایی رو که به همدیگه تعریف کردیمو و خوندیم یادن منیره.
هیچ وقت   خاکی کردن و موزی کردن لباس هامون رو تو زنگ خ نیک نژاد یادم نمیره .
هیچ وقت   فرار از زنگ های خ رضالو
هیچ وقت   ساکت بودن زنگ خ خیرابی
هیچ وقت   ترکوندن کلاس زنگ خ یاسمنی
هیچ وقت   غر زدن زنگ وزرش
هیچ وقت   فرار از دست خ قلیپور و در آخر گیر افتادن
هیچ وقت   دعوا با خ بابایی
هیچ وقت  تقلب گرفتن خ نیک نژاد
هیچ وقت   زنگ های خ پورنظم
هیچ وقت   زنگ های خ نریمانپور و گیر دادنش به من
هیچ وقت   زنگ های خ قاسمیان که به مدش گیر میدادیم
هیچ وقت   ......................
هیچ وقت   ........................
هیچ وقت   ..........................
هیچ وقت   ............................
هیچ وقت   ...............................
هیچ وقت  ...................................
                                                        یییییییییییییییییییییییییییییاااااااااااااااااااااادددددددددددددددددددمممممممممممم
                                                        ننننننننننننننننننننننممممممممممممممیییییییییییییییییرررررررررررررررررهههههههه



[ جمعه 6 اردیبهشت 1392 ] [ 01:39 ب.ظ ] [ ثمیــن ] [ نظرات() ]